امیدوارم که خوب باشید.

این شعر از استاد بزرگ "رهی" معیری

خواهش میکنم بخونید وازش لذت ببرید

 پاس دوستی:

        بهر هر یاری که جان دادم به پاس دوستی

                                      دشمنی ها کرد بامن در لباس دوستی

       کوه پا بر جا گمان میکردمش دردا که بود

                                       از حبابی سست بنیانتر اساس دوستی

      بس که رنج از دوستان باشد دل آزرده را

                                       جای بیم دشمنی دارد هراس دوستی

      جان فدا کردیم و یاران قدر ما نشناختند

                                      کور بادا دیده حق ناشناس دوستی

دشمن خویشی "رهی" که از دوستداران دو روی

دشمنی بینی و خاموشی به پاس دوستی